BAHAGHARI, PLUMA AT TINTA

Ni LEAH DANCEL

Hindi ko matandaan kung paano ako nag-umpisa

Sa Panitikan ng panula kailan ba ako nagsimula

Gamit pa ay plumang pinaglumaan na ng panahon

May laman pang tinta sa bote ay doon nakabaon.

Suklob ng alaala ang bawat tatak na mga salita

Nakapaloob sa aklat na walang mga pahina.

Dati'y kwaderno ang siya kong kaulayaw

Sa mahika ng salamin, kaluluwa ko'y nakaugnay gabi't araw .

Mga saknong at taludtod dati'y di ako nagigiliw

Paanong sa kanya ngayon ako'y naaaliw

Ni sa talinghaga kaalaman ko'y walang kamuwang-muwang

Ngayon ang diwa ko'y wala nang kapatlang-patlang.

Sa banda roon ang parang ay may nakatagong hardin

Mga halaman na walang pangalan kahit di na alamin

Pagdating ng kabuwanan ng kanyang pag-alimbukad

Tila bahaghari ang mga bulaklak na namumukadkad.

Ako'y naligaw sa mahalimuyak na hardin na ito.

Paruparong isip ang mundo ko'y naging paraiso

Matalas kong mga mata ay di napakali

Sa kanyang kagandahan puso ko'y nabighani.

Santaong nakaraan hardin ng panulaan ay biglang binagyo

Pagsubok na makamandag hinangad ng iba ngunit sila'y nabigo.

Inaruga ng mga mapagpalang masusugid sa ilalim ng nasugatang pakpak ng Agila

Ang hardin ng FPB ay bumangong muli at di na hahayaang mapariwara.

Sa ganang akin ako man ay umusbong

Sa kaharian ng masisigasig na mga Makata

Ang lahat ay may kaniya-kaniyang kakayahang nagbabadya

Ng kagalingan sa kabila ng mga linggatong di sila uurong.

Manawari ang plumang pinagdamot

Ng tinta ng panahon ay muling masimot

Sa talaan ng magigiting ito'y muling nabuhay

Sa pamumukadkad ng mga kataga ngiti ko sa labi'y masisilay.

©Leah C Dancel

SH-AUSTRALIA

#IsangTaonNaPOEMKami

#Alimbukad

#FPBFirstAnniversary