Tula ni  ✍⚘Rose Licudo Kaygandang malasin ang tanawin sa parang  Berdeng damo at palay sa kapatagan. Mga nagtatayugang puno sa kabundukan.  Na sumasabay sa hanging amihan. Kaysarap samyuhin ang malinis na hangin  Malayo sa pulusyon at global warming.  Ang lamig nito'y umuukilkil. Sa kaibuturan ng diwa Ko't damdamin. Napakagandang tignan ang malakristal na tubig. Bawat tama ng  sinag ng araw ay nagniningning. Na tila ba dyamanting  nakakalat sa hangin. Nag-aanyayang,"Halika magtampisaw ka sa akin."  Sa pagdaan ng panahon at siglo. Kariktan ng nayon unti unting nagbabago. Mga  puno sa kabundukan ay naglalaho. Ang dating malinis na ilog ngayo'y puro burak at basura. Preskong hangin ay nawawala na. Kailan mo papahalagahan ang bayang kinalakhan? Kailan mo  bibigyan pansin ang kalikasan. Kailan mo mamahalin ang iyong pinagmulan? Kapag huli na ang lahat at wala nang  babalikan? 🖊08012021 Janet Rose Licudo  Filipino Poets in Blossoms ...