Ni Emilio L Aguinaldo (RIP)  Nang ako’y iwan mo sa gitna ng dilim Ang tanging tanglaw ko ay mga bituwin
 Ang kaulayaw ko’y malamig na hangin Ang mga mata ko’y malayo ang tingin Nang biglang gumuhit ang kidlat sa langit Nag-dilim ang ulap sa aking paligid
 Ang sinag ng tala’t bituwin sa langit
 Nag-kubli sa ulap hindi na masilip Matapos ang kidlat bumuhos ang ulan Sa tindi ng lamig di na mapigilan
 Pook na tagpuan ay aking nilisan May luha sa mata’t ang puso’y sugatan Ang pook na dati’y madalas dalawin
 Pinapasyalan ko kung gabing malalim Aking binabakas ligayang nag-maliw
 Tinitingala ko ang mga bituwin Kahit na kung gabing madilim ang ulap
 At walang bituwing duon ay mamalas
 Ako’y nagbabalik duo’y binabakas
 Nag-lahong ligayang laging hinahanap Sa sinag ng mata nang ika’y maglaho Nuon ko nadama ang iyong pag-suyo
 Nuon ko nabatid ang taghoy ng puso
 Marahil ay di na muling mapupugto. katha ni emilio laxamana aguinaldo Dictated